De Turkse Keuken

De Turkse keuken, de derde in de wereld, na de Franse en de Chinese, laat zich
goed smaken en berust op de oude traditie om de verwende smaak van de sultans te bevredigen. De oude Romeinen
hadden in hun keukens Turkse koks. Naast een goede naam is de Turkse keuken zeer gezond. Of het vruchten,
groente, vlees of vissoorten zijn, u zult van de veelzijdigheid van de Turkse keuken aangenaam verrast
zijn. Een rijke keus aan gerechten, soepen, voorgerechten, groenten en vleesgerechten, pasta’s en niet te
vergeten de kostelijke zoetigheden en het onweerstaanbare fruit. U kunt de zon erin proeven.
|
De verse ingrediënten van diverse groenten worden harmonisch
samengesteld en op meesterlijke wijze bereid. Dat is het geheim van de smakelijke Turkse keuken.
De Turken beginnen hun maaltijd gewoonlijk met voorgerechten, deze zijn bereid met olijfolie.
Bij voorgerechten smaakt het platte Turkse brood bijzonder goed. (Men moet dat zeker eens
proberen!). De maaltijd wordt meestal afgerond met een kopje Turkse koffie. Niet iedereen kan
Turkse koffie waarderen maar in de toeristische gebieden kunt u overal een gewoon kopje koffie
of capuchino bestellen. De smakelijke Turkse keuken dankt zijn goede naam zeker voor een deel
aan de volrijpe, en daardoor smaakvolle vruchten en groenten. In het land van van de zon rijpt
alles onder normale natuurlijke omstandigheden en daarom zijn fruit en groenten hier bijzonder
smakelijk.
|

|
|
De veelzijdigheid van de Turkse keuken kan zich met welk land in het
middellands zeegebied dan ook. Zij wordt goed verdragen door Midden-Europeanen en is zelden
overmatig gekruid. Helaas werd deze keuken in toeristische gebieden verdrongen door Europese
doorsneekost. Edoch kan men ook hier met wat geduld en tips genieten van de traditionele
Turkse keuken.
TIP: Op de site "De Hollandse Pot" vindt u een groot aantal Turkse recepten om zelf eens
uit te proberen.
Turkse Gerechten
|
|
Voorgerechten:

|
Hiertoe behoren de verschillende soortem "dolma" zoals " bibe dolmasi"
(gevulde parika), "lahana dolması" (gevulde koolbladeren) of "yaprak
dolması" (gevulde wijnbladeren). Beroemd zijn ook de verschillende
soorten van "börek" (bladerdeeg pasteitjes gevuld met schapenkaas of gehakt). Het is aan te
bevelen het hoofdgerecht pas na het nuttigen van het voorgerecht; het zou best eens kunnen
zijn dat u dan al niet meer zo veel plaats in uw maag heeft.
|
|
Hoofdgerechten:

|
De Turken verwachten van een gerecht dat het naar het hoofdbestanddeel smaakt
dat niet wordt verstopt door overmatig veel saus of kruiden. Er zijn oneindig veel variaties
van vlees-, vis- en groentegerechten. Daarbij eet men een salade en natuurlijk
brood.
|
|
Nagerechten:

|
Ook het nagerecht herbergt veel verassingen. Levensmiddelen die in
Midden-Europa alleen in hartige gerechten worden verwerkt vind men hier ook in zoete toetjes.
Probeert u eens "tavuk gögsü kazandibi", een ongewone combinatie van melkpudding met kleine
stukjes kippenvlees.
|
|
Dranken:

|
De nationale drank is "cay" (thee). Het wordt geserveerd in kleine slanke
glaasjes. Een geliefde alcoholische drank is "raki", een druivendistillaat van 48% dat,
gemengd met water, als de zogenaamde "leeuwenmelk" bekend geworden is.
|
|
Restaurants:

|
Men maakt een onderscheid tussen "restoran" (Restaurant) en "lokanta"
(eenvoudig eetlokaal). Typisch is, dat er altijd een heel leger kelners bereid staat om
steeds voor schone tafels te zorgen; een service die men in veel landen niet meer
vindt.
|
|