Extra's & Excursies

Hamam

Als je dan toch deze typische cruise gaat maken in Turkije, breng dan ook meteen een bezoek aan een Turks badhuis. Geniet van de heerlijkheid aan boord maar sla de hamam zeker niet over. Dit maakt de Blue Cruise helemaal compleet.

Paragliding

De paraglide-vluchten vanuit Ölüdeniz kunnen vele kilometers lang zijn of vele uren duren, afhankelijk van de thermiek, ervaring van de piloot, en de gebruikte materialen. U maakt een Tandemsprong, dus met z'n tweeën, u en de piloot. De piloot stuurt en U geniet van het overweldigend uitzicht als passagier.
Te boeken ter plekke.

Rotsgraven van Myra en St. Nicolaaskerk

Al zeker vanaf de vroege bronstijd werd Lycië bewoond; een prachtig bergachtig gebied aan de zuidkust van Turkije en deel van het Taurus-gebergte. Hoewel Herodotos schreef dat de bewoners van dit gebied merkwaardige niet-Griekse tradities kenden en een eigen taal hadden, was zeker vanaf de vijfde eeuw vC de Griekse invloed erg sterk. In Myra - ongeveer anderhalve kilometer van het huidige stadje Demre - zijn prachtige rotsgraven uitgehakt waarin zowel de eigen oude als de Griekse tradities goed zichtbaar zijn; de graven imiteren het Lycische houten huis, terwijl de bewaard gebleven reliëfs duidelijk Griekse invloed laten zien, zoals op het rotsgraf met de soldaten.

Toen vanaf 43 Lycië een onderdeel werd van het Romeinse Rijk, beleefde Myra een bloeiperiode die vooral te danken was aan de handelsactiviteiten van de inwoners. Vooral hout werd geëxporteerd en de haven van Myra, Andriake, was een belangrijke overslag-haven van Egyptisch graan. Behalve het nog bestaande theater had de stad een belangrijk heiligdom gewijd aan de oude godin Eleuthera die gelijkgesteld werd met Artemis/Diana. Op derde-eeuwse munten van Myra werd de godin in een boom afgebeeld! Artemis of Diana was overal in Lycië zeer geliefd. Een reliëf uit de derde eeuw laat op een bijna naïeve manier niet alleen de traditionele twaalf Lycische goden zien, in het midden werd ook een vrouwelijk godheid afgebeeld: Artemis Eleuthera.

In de stad Perge, (ten NO van Myra) waar Artemis de belangrijkste godin was, werd zij meermalen afgebeeld; o.a. op een zuil van het vier-zuilen-monument in het centrum van de stad; ze heeft een stralenkrans rond haar hoofd en een boog in haar linkerhand. Verder geven geschreven bronnen aan dat in Myra ook Zeus, Apollo, Athena en Tyche werden vereerd.

Bij de aardbeving van 141 werden grote delen van de stad Myra verwoest, maar dankzij de ruime financiële bijdrage van de steenrijke Opramoas konden de openbare gebouwen worden herbouwd, zeker het Artemis-heiligdom dat in een inscriptie genoemd wordt het mooiste en groootste bouwwerk van heel Lycië.

Het is niet duidelijk wanneer precies het christendom zijn intrede deed in Myra; Paulus moest op zijn zeereis naar Rome hier overstappen op een schip uit Alexandrië dat richting Italië voer. Zeker is dat rond 300 in Lycië christenen woonden

In de regeringsperiode van Constantijn de Grote of iets later zou de bisschop van Myra zijn gestorven; al snel  na zijn dood werd hij als een heilige vereerd. Het graf van deze populaire bisschop Nicolaas groeide uit tot een waar pelgrimsoord en een klein kerkje werd gebouwd, dat beschadigd raakte in de aardbeving van 529. Keizer Justinianus zou zich toen voor een nieuwe kerk hebben ingezet. In deze periode werden ook de eerste verhalen over de heilige Nicolaas te boek gesteld. De verhalen en legenden spraken de gelovigen aan en langzaam maar zeker werd Nicolaas een bekende reddende heilige die opkwam voor mensen in nood!

De zesde-eeuwse kerk in Myra werd (voor een deel verwoest bij verschillende militaire acties. Nieuwbouw vond plaats in de negende eeuw  en in de eeuwen daarna werd de kerk uitgebreid en een klooster bijgebouwd. Vanwege de dreiging van moslim legers namen in de elfde eeuw enkele Italianen uit 'voorzorg' de Nicolaas-relieken mee naar Bari. Eind dertiende eeuw veroverden de Turken definitief Lycië inclusief Myra, dat langzaam maar zeker vergeten werd.

Vanaf eind 18e eeuw kwamen de eerste Europese reizigers die de ruïnes van Myra bekeken en in tekeningen vastlegden. De Russische tsaar Nicolaas kon het land waarop de oorspronkelijke kerk gebouwd was kopen en gaf opdracht tot renovatie, die onvoltooid bleef. Na de opgravingen en restauraties onder leiding van Turkse archeologen in de jaren zestig van de vorige eeuw kreeg het oude Myra een nieuw leven; nu als toeristenoord.

In de Byzantijnse kerk staat het altaar nog altijd zichtbaar tussen vier - nu kale - zuilen. De trapsgewijs opgebouwd halfronde stenen zitplaatsen (synthronon) in de absis waren oorspronkelijk bedoeld voor de clerus. In een nis zijn de resten te zien van een grote marmeren sarcofaag met deksel uit de Romeinse periode die hier werd hergebruikt. Zou hier ooit Nicolaas hebben gerust?

Eén blik is voldoende. Duidelijk zijn de sporen te zien van de twee marmeren, levensgrote ligbeelden op de deksel: het waren een man én een vrouw!  Dat lijkt geen passende sarcofaagdeksel voor een zó kuislevende heilige!

Excursie inclusief entreegelden en een kopje thee met verse baklava €.25,00 p.p.

Xanthos en Saklikent

Xanthos is gesticht door de Lyciërs, een Indo-Europees volk met een eigen taal, het Lychisch maar al vóór de 7e eeuw v.Chr. woonden er ook Griekse kolonisten. Toen de Perzen in 546 v.Chr. heel Klein-Azië overrompelden, belegerden ze Xanthos. Daarop brachten de Xanthiërs hun vrouwen en kinderen, bezittingen en slaven bijeen in de burcht en staken die in brand. Zelf trokken ze vervolgens ten strijde en vochten tot de laatste man (volgens de beschrijving van Herodotus 1, 176). Zo werd de stad in 545 v.Chr. door de Perzen ingenomen. Alexander de Grote nam de stad in de winter van 334/333 v.Chr. in. Vervolgens viel de stad afwisselend onder Ptolemaeïsche en Seleucidische invloed en viel in 188-168 v.Chr. onder het gezag van Rhodos

Vanaf 168 v.Chr. viel de stad onder de Romeinse invloedssfeer. De stad was min of meer onafhankelijk en werd een van de belangsrijkste zes steden van de Lycische Bond, en was als zodanig in de hellenistische en vroeg-Romeinse tijd zelfs ‘de hoofdstad’ van Lycië. In de Romeinse burgeroorlog na de moord op Julius Caesar had de stad weer zwaar te lijden. Nadat het leger van de Bond in 42 v.Chr. werd verslagen in de strijd tegen Brutus, bood Xanthos verbeten weerstand, maar werd uiteindelijk ingenomen waarbij de inwoners voor de tweede keer collectief zelfmoord pleegden en hun stad geheel werd verwoest. Een jaar later liet Marcus Antonius de Lyciërs de stad weer opbouwen en gaf hij Lycië als enige regio in Klein-Azië onafhankelijkheid. Ten tijde van keizer Nero werden Lycië en Xanthos na onlusten alsnog ingelijfd bij het Romeinse Rijk. De stad bleef bewoond worden tot in de Byzantijnse tijd; de resten van een klooster en een basiliek uit deze tijd zijn bewaard.

De stad werd in 1838 herontdekt door Charles Fellows. Hij bracht 70 kisten met reliëfs en sarcofagen aan boord van het schip H.M.S. Beacon, die hij verscheepte naar het British Museum. Sinds 1988 staan Xanthos en het nabijgelegen Letoön op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

.

Vlakbij het Toros gebergte tussen Fethiye en Kas, ten oosten van Esençay vallei ligt de Saklikent kloof die in de jaren 80 ontdekt is door dorpelingen.
Saklikent Kloof “Verborgen Vallei” is steil en nauw en 18 km lang. Het is een van de langste en diepste kloven van Turkije. Het is zo diep dat de zon niet eens het water kan verwarmen, waardoor het water in de zomer nog ijskoud is.
De kloof met zijn mystieke en fascinerende lijmstenen wanden is door het verschuiven van aardplaten en erosie van water ontstaan.
Vanuit het dorpje Saklikent kunt u door over de natuurlijke brug te wandelen de kloof bereiken. Wadend door het water onder kleine watervallen door, kunt u onderweg een modderbad nemen. De avonturiers hiken verder door stroomopwaarts waar u hart vanzelf sneller van gaat kloppen.
In de kloof tegen de bergwanden hebben de dorpelingen kleine restaurantjes opgezet. De stoeltjes en tafeltjes zijn op houten platformen gezet net boven het water, hier kunt u in de schaduw heerlijk genieten van een biertje.
Saklikent Kloof staat ook bekend om zijn boomhuizen waar mensen hun vakantie op een ontspannen en rustoge manier te midden van de natuur door kunnen brengen. Geniet van het gezang van de vogels en het ruisen van de rivier.
Ook worden er andere activiteiten in de Saklikent Kloof georganiseerd, zoals rivier raften of para gliding.
Het is moeilijk om deze plek te omschrijven met foto’s en een tekst, kijkt u voor uzelf en vorm uw eigen mening. Wij gebruiken de lunch op de platformen boven het water. Kosten €.35,00 p.p. inclusief lunch en entreegelden.

Ook kunnen we hier een ring-raftingtocht maken, kosten €.15,00 p.p. en veel lol gegarandeerd!

Het Weer

Klik hier voor het weer

 Meer weten of boeken? Klik hier